بر خاک بخواب نازنین،تختی نیست.

آواره شدن ,حکایت سختی نیست. 

از پاکی اشکهای خود فهمیدم 

لبخند همیشه راز خوشبختی نیست

...

یه مرداب برای بدست اوردن
 ...یک نیلوفر سال ها میخوابه
تا ارامش نیلوفر بهم نخوره
پس اگر کسی رو دوست داری....
برای داشتنش.......!!!
حتی شده سالها صبر کن!

برایم دعا کنید : (مشکل دارم)

یادگارهای سبز بهار افشان

تیک ... تیک ... لحظه های دور از تو

و عبور غریبانه چکاوک های عاشق

مسافر ....!

انتقام غریبی است ... رفتنت

تا تو رفتی همه گفتند : از دل برود هر انکه از دیده برفت

و به ناباوری و غصه ی من خندیدند .

کاش می امدی و می دیدی

که در این عرصه ی دنیای بزرگ... چه غم الوده جدایی ها هست ...

و بدانی که :

از دل نرود هر انکه از دیده برفت...

از تو

تا من

دو آسمان راه بود

آسمان اول را انگشتان من یاری نکرد

(همین که آن طناب را رها نکردند...)

آسمان دوم را عشق تو

(...)

...کاش یا بهشت من کمتر روشن بود

یا روزها کمتر تاریک

برای من که در رویاهایم محال را دیدم...

ای کاش زمان یک لحظه به عقب بر میگشت و اون حادثه لعنتی هیچ وقت اتفاق نمی افتاد.

نمیدانم چرا رفتی نمیدانم چرا شاید خطا کردم وتو بی آنکه فکر غربت چشمان من باشی نمیدانم کجا تا کی برای چه ولی رفتی بعد از رفتنت باران چه معصومانه میباریدوبعد از  رفتنت یه قلب دریایی ترک برداشت و بعد از رفتنت گنجشگی که هر روز از کنار پنجره با مهربانی دانه بر میداشت تمام بالهایش غرق اندوه و غربت شد وبعد از رفتن تو آسمان چشمهایم خیس باران بود و بعد از رفتنت انگار کسی حس کرد من بی تو تمام هستیم از دست خواهد رفت کسی حس کرد من بی تو هزاران بار در هر لحظه خواهد مرد وبعد از رفتنت دریا چه بغضی گرفت کسی فهمید تو نام مرا از یاد خواهی برد و من با آنکه میدانم تو هرگز یاد من را با غرور خود نخواهی برد هنوز آشفته چشمهای زیبای تو برگرد ببین که سرنوشت انتظار من چه خواهد شد وبعد از این همه  طوفان بهر و پرسش وتردیدکسی از پشت قاب پنجره آرام   و زیبا گفت تو هم در حضور این دلهای پاک بگو بگو که در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم ومن در حالتی مابین اشک وحسرت وتردید کنار انتظاری که بدون پاسخ سرد است و من در اوج پائیزی ترین ویرانه های یک دل یعنی غصه ای از جنس بغض کوچک یک ابر نمیدانم چرا شاید به رسم عادت پروانگیمان هاست برای شادی وخوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

اخر یه شب غصه ها سوی چشامو می بره

زخم زبون ادما از دوریه تو بدتره

باید تو رو پیدا کنم هر روز تنها تر نشم

من رازیم به سرنوشت بلکه ازین کمتر نشم

پیدات کنم حتی اگه پروازمو پرپر کنم

محکم بگیرم دستتو احساسمو باور کنم 

من و مترسک و کلاغ ها

برای یك بار پریدن ، هزار هزار بار فرو افتادم

هیچ وقت رازت رو به کسی نگو. وقتی خودت نمیتونی حفظش کنی
چطور انتظار داری کسی دیگه‌ای برات راز نگهداره

هیچ انسانی دوست ندارد بمیرد، اما همه آنها دوست دارند به " بهشت " بروند...
اما ای انسانها... برای رفتن به " بهشت " ... اول باید مرد

واژه های باران